به وبلاگ خليج عشق خوش امديد

ok

hello

ok

¤ نويسنده:فرزان

بر حسيـــن باشد سپاهي بر سپاهش مير و شاهي

مير و شاهي همچو ماهي مير لشکر يا ابوالفضـــل

ايام سوگواري سالار و سرور شهيدان حسين ابن علي و سقاي دشت کربلا ابوالفضل العباس بر شيفتگان و عاشقانشان پيشاپيش تسليت باد .

¤ نويسنده:فرزان

دست من نيست گاهي وقتا روزم آفتابي نميشه

حتي با معجزه ي عشق آسمون آبي نميشه

دست من نيست گاهي وقتا تلخ و بي حوصله مي شم

بين ما بين من و تو من خودم فاصله مي شم

دست من نيست...دست من نيست

يه شبايي باد و بارون ميزنه به برگ و بارم

اون شبا هواي آشتي حتي با خودم ندارم

يه روزاي ابر تيره منو ميبره از اينجا

مي بره اونوره ديروز گم مي شم اون دور دورا

مي دونم گاهي بلور قلبتو مي شکنه حرفام

صبر تو به سر رسيده از من و سرگشتگي هام

با گذشت به من نگاه کن تو که مي بيني چه تنهام

رو نگردون از من اي خوب اگه بدترين دنيام

وقتي که دور مي شم از تو اي هواي مهربوني

غمو تو چشات مي بينم اما اي کاش که بدوني

من گمشده.....من بد....با همه سرگشتگي هام

تو را از هميشه بيشتر

بيشتر از هميشه مي خوام

¤ نويسنده:فرزان

من نباشم کي تو رويا موهاتو ناز مي کنه؟

کي با بالاي شکسته با تو پرواز مي کنه؟

راست بگو من که نباشم اخماي پيشونيتو

کي مياد دونه دونه با حوصله باز مي کنه؟

من نباشم کي گلاي خواهشت رو آب مي ده

کي با فريادت با حس عاشقي جواب مي ده؟

من نباشم کي با چشماي تو سازشش مي شه؟

با تموم مهربوني و غم و ديوونگيت

من نباشم کي واسه خوابت لالايي مي خونه؟

تو تو هر هوايي باشي بازتو دنيات مي مونه؟

تو را آتش عشق اگر پر بسوخت

مرا بين که از پاي تا سر بسوخت

روزاي خيلي طلايي يادته؟
روزاي ترس از جدايي يادته؟

موهاي شونه نکرده يادته؟

چشمک از پشت يه پرده يادته؟

عکسمون تو قاب عکسو يادته؟

بله ي بدون مکثو يادته؟

دستمون تو دست هم بود، يادته؟

غصه هامون،کم کم بود يادته؟

چشم نازت مال من بود يادته؟

ديدن من قدغن بود يادته؟

روزاي بي غم و غصه يادته؟

ببينم، اول قصه يادته؟

دست گرمت تو زمستون، يادته؟
شونه ي من زير بارون، يادته؟

واسه ي خنده، اجازه يادته؟

اونا که مي گفتي رازه، يادته؟
دستاتو مي خوام بگيرم، يادته؟

راستي تو، بي تو مي ميرم يادته؟

پيش هم بوديم، نذاشتن،يادته؟

اونا ما رو دوست نداشتن، يادته؟

چيزي خواستيم از خدامون،يادته؟

مستجاب نشد دعامون، يادته؟

يک دسته نکوشيده رسيدند به مقصد

يک دسته دويدند، به مقصد نرسيدند

¤ نويسنده:فرزان

چنان دلگيرم از دنيا، که خود را هم نمي خواهم

به اين زخم دل خونين دگر مرهم نمي خواهم

همه نامهربانانند در اين دنياي پرتذوير

چنين شد حاصل عمرم...که جز مرگم نمي خواهم

¤ نويسنده:فرزان

وقتي کسي رو دوست داري حاضري جون فداش کني

حاضري دنيا رو بدي، فقط يه بار نگاش کني

به خاطرش داد بزني، به خاطرش دروغ بگي

رو همه چي خط بکشي، حتي رو برگ زندگي

وقتي کسي تو قلبته، حاضري دنيا بد باشه

فقط اوني که عشقتهعاشقي رو بلد باشه

قيد تموم دنيا رو به خاطر اون مي زني

خيلي چيزا رو مي شکني، تا دل اونو نشکني

حاضري قلب تو باشه، پيش چشاي او گرو

فقط خدا نکرده اون يه وقت بهت نگه برو

حاضري هر چي دوس نداشت، به خاطرش رها کني

حسابتو، حسابي از مردم شهر جدا کني

حاضري حرف قانونو، ساده بذاري زير پات

به حرف اون گوش کني و به حرف قلب باوفات

وقتي بشينه به دلت، از همه دنيا مي گذري

تولد دوبارته، اسمشو وقتي مي بري

حاضري جونتو بدي، يه خار توي دستاش نره

حتي يه ذره گرد و خاک تو معبد چشاش نره

حاضري مسخرت کنن تمام آدماي شهر

اما نبيني اون باهات کرده واسه يه لحظه قهر

حاضري که هر جا بري به خاطرش گريه کني

بگي که محتاجشي و به شونه هاش تکيه کني

حاضري هر چي بشنوي، حتي اگه سرزنشه

به خاطر اون کسي که خيلي برات با ارزشه

حاضري هر روز سر اون با آدما دعوا کني

غرورتو بشکني و باز خودتو رسوا کني

حاضري هر کي جز اونو ساده فراموش بکني

پشت سرت هر چي مي گن چيزي نگي، گوش بکن

وقتي کسي رو دوست داري، صاحب کلي ثروتي

نذار که از دستت بره، اين گنج خيلي قيمتي

¤ نويسنده:فرزان

وقتي کودک خوبي مي ميرد يک فرشته از بهشت به زمين مي آيد، و کودک مرده را در آغوش ميگيرد... بال هاي بزرگ و سفيدش را باز مي کند و از بالاي هر چيزي که کودک به آن ها عشق مي ورزيده پرواز ميکند...، فرشته يک مشتِ پر گل مي چيند، و آن ها را به بالا، به پيش قادر مطلق، مي برد. آن ها ميتوانند، در بهشت زيباتر از زمين شکوفه بدهند، و خداوند همه آن گل ها را به قلب خود مي فشارد. اما او آن گلي را که بيشتر از همه دوست دارد را مي بوسد... و سپس به آن گل صدا عطا مي کند تا در بزرگترين هم سرايي ستايش خداوند شرکت کند...

¤ نويسنده:فرزان

¤ نويسنده:فرزان

چشم من نگاه نکن دوباره گريت مي گيره  

                         ساده بگم که عشق من بايد تو قلبت بميره

فاصله بين منو تو از اينجا تا آسموناس

                         خيلي عزيزي واسه من اما زبونت بي وفاس.

¤ نويسنده:فرزان

درست يک سال و چند ماه پيش از يکي از دوستان تحصيل کرده و معتقدم که خيلي قبولش دارم جمله اي شنيدم که در آن لحظه خيلي خيلي برايم غريب بود .معني اش را نفهميدم و شنيدنش از آن شخص من را به فکر فرو برد. آن دوست در جواب سوال فردي که ازش پرسيد چه آرزوهايي داريد؟پاسخ داد(( من مدتي است که در زندگي ام هيچ آرزويي ندارم))!!!!!!من متعجب بودم و اصلا معني حرفش را نفهميدم حتي گفتم :شما حتما ما را محرم نمي دانيد و يا نمي خواهيد کسي آرزوهاتان را بداند.شايد هم الان آرزوهايتان را فراموش کرده ايد!آن دوست هم خنده تلخي کرد و با نگاه مصممش دوباره تکرار کرد:((من واقعا هيچ آرزويي ندارم.))

من بعد از آن روز ديگه هرگز به اين مطلب فکر نکرده بودم تا اينکه ديروز بعد از يک اتفاق ساده بدون اينکه خودم بخواهم تنها چيزي که به ذهنم آمد اين بود که من معني اين جمله را فهميدم شايد بهتر باشد بگويم معني اش را حس کردم و شايد ((من نيز ديگر آرزويي نداشته باشم))!!!!

¤ نويسنده:فرزان

فرياد سکوتم را گوش کن

و نجواي خاموشي ام را معنا کن

من مفهوم(( نگريستن))

و(( نه گريستن )) هستم

من

براي زورق کوچک خوشبختي ام

يک دريا گريسته ام

تا در گل نشيند

نهنگ آرزوهايم.

در پايين سد سکوتم

سکوت نکنيد

تا مبادا سيلاب ويرانگر اندوهم

جلگه سبز نگاهتان را

فرو شويد

موجي است سرکش

اما نهان

که آرامش ظاهرم را

به صخره هاي سخت زمان خواهد کوبيد

تا طفل فرو خفته ي فريادم

بياموزد

چگونه سر دهد

سرود سبز(( نگريستن)