به وبلاگ خليج عشق خوش امديد

..:: خوبه که ادم يکي رو دوست داشته باشه نه بره اينکه کسي رو نداره بلکه اون شخصي ارزش دوست داشتن رو داشته ::..

هر شب در روياها يم تو را مي بينم، احساست مي کنم، اين گونه است که تو را مي شناسم، اين گونه باش، با وجود هزار چم ها و فا صله ها و کهکشانهايي که بين ماست بيا و خودت را بنما، اين گونه باش دور، نزديک، هر کجا که هستي ايمان دارم، ايمان دارم که قلبم ادامه خواهد داد.

اگر چه شبها بسيار سخت اند، ادامه خواهم داد تا يک بار ديگر، تو در را بگشايي و اين جا هستي، اين جا، در قلب من و قلبم ادامه خواهد داد و ادامه خواهد داد.

عشق فقط يکبار به سراغ هر کس مي آيد و براي يک عمر مي آيد و نخواهد رفت، تا ما برويم! و عشق همان بود که با تو ورزيدم يک بار و يک عمر و از آن پس بدان آويختم و تا هميشه همه زندگي ام با آن پيش خواهد رفت.

اين جايي ، تو اين جايي و من از هيچ چيزي باکي ندارم و مي دانم که قلبم هم چنان ادامه خواهد داد و ما تا هميشه عاشق مي مانيم، عاشق، جوان و ساده دل و قلب من همچنان خواهد تپيد و من اين را در قلبم جاودانه خواهم داشت و قلبم هم چنان ادامه خواهد داد و ادامه خواهد داد

¤ نويسنده:فرزان

چرا از مرگ مي ترسيد؟

چرا از اين خواب جان ارام شيرين روي  گردانيد؟

چرا اغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد؟

مي پنداريد بوم نا اميدي باز

ببام خاطر من مي کند پرواز

مي پنداريم جام جانماز اندوه لبريز هست.

مي گويد اين سخن تلخ و غم انگيز هست .

مگر ((مي)) اين چراغ بزم جان مستي نمي ارد؟

مگر افيون افسون کار

نهال بي خودي را در زمين جان نمي کارد؟

مگر اين مي پرستي ها و مستي ها

براي يک نفس اسودگي از رنج هستي نيست؟

مگر دنبال ارامش نمي گرديد؟

چرا از مرگ مي ترسيد؟

کجا ارامشي از مرگ خوشتر کس تواند ديد؟

مي و افيون و فريبي تيزبال و تند پروازند

اگر درمان اندوهند.

خماري جانگرا دارند

نمي بخشند جان خسته را ارامش جاويد

حوش که مستي که هوشياري نمي بيند !

چرا از مرگ مي ترسيد؟

چرا اغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد؟

¤ نويسنده:فرزان

آره بازم داري لبخند ميزني مثل هميشه

منم شروع ميکنم به دردودل

به اينکه از غم دوريت چه ميکشم

به اينکه از نبودنت دارم نابود ميشم ذره ذره آب شدم

هي من ميگم و تو گوش ميدي

هنوزم لبخند ميزني

خيلي وقته به حرف زدن با عکست عادت کردم

و تو باز لبخند ميزني

و شايد داري به من مي خندي و ميگي ديوانه به چي دل خوش کردي

برام خبر اوردن که يا يکي ديدنت

باور نکردم عکست به من لبخند ميزد

گفتي که قصه ما تموم شده

باور نکردم عکست به من لبخند ميزد

حالا خيلي وقته که به عکست دلخوشم

من به عکست لبخند ميزنم

¤ نويسنده:فرزان

عشق زيباست به شرط اينکه نامردان خرابش نکنند.

تازه بي وفايي هم توش نباشه

نظرات سازنده فراموش نشود.

¤ نويسنده:فرزان

هق هق تلخمو بشنو..... ......توي کوچه هاي خلوت

اين خود عشقه عزيزم.............نه بهانس نه يه عادت

غصه هامو به تو گفتم................ اما چي ازت شنفتم

يه نفس هم نفسم باش.... ............  نذار از نفس بيفتم

گريه هامو تو نديدي  ........ .........هرچي گفتم نشنيدي

من کدوم عهدو شکستم.. ......که از عشق من بريدي

وقتي نيستي لحظه هامو با خيالت مي گذرونم

حتي تا اخر دنيا من براي تو مي خونم

وقتي نيستي حتي خورشيد ميشه مث لحظه هام سرد

با توام اهاي مسافر با همين ترانه برگرد

¤ نويسنده:فرزان

دوستان امروز که بخش نظرات اين پست را نگاه کردم هم خوشحال شدم هم ناراحت

از اين جهت خوشحال شدم چون بعضي دوستان ما رو شرمنده خودشون کردند.

از جهت ديگر يک دوست که معلوم نيست از کجا پيدا شده اومده و هر چي که دوست داره

نثار ما کرده ولي ما او را به خدا واگذار ميکنم.

البته فکر مي کنم که اين دوست منظور من را متوجه نشده باشد.

شايد اشتباه از من باشد.(عشق امام حسين من را کشت.)شايد اين مطلب را دوست

من به اشتباه بد گرفته باشد.

ولي موضوع اين نيست.

موضوع اين است  من که يک عمر عاشق و کشته امام علي و اولاد بزرگوار او هستم ان وقت يک دوست

به راحتي هرچي دوست دارد نثار ما ميکند.

مطلب ديگر اين است که هر بنده بي ديني که در ايران زندگي ميکند به خود اجازه نمي دهد که به امام علي

و اولادش توهين کند يا اينکه انان را مسخره کند ان وقت اين دوست...........

در شهر ما يه مثل هست که ميگويند:(ادم نادون از روي نتايج عقلش حرف نمي زنه بلکه از روي سرگذشتش

حرف ميزنه)

خلاصه اين دوست بدکاري کرد با ما

 خود شما قضاوت کنيد.

يا امام حسين         

¤ نويسنده:فرزان

عاشقان امام حسين ما رو از دعاي خير خودشون بي نصيب نگذارند.

يا حسين

التماس دعا

¤ نويسنده:فرزان